Gezocht: dorpsfotograaf

Voorjaar 2020, stille maanden in het oog van de coronastorm. In Wuustwezel viel mijn oog op de etalage van een gesloten fotowinkel. Hoe zou het anno 2020 nog zijn met deze dorpsfotografen? De vraag bleef malen. Toen ik een artikel las over Ghisoland en vooral ontdekte dat die winkel intussen niet langer in familiehanden is en omgedoopt werd tot Freebird Studio – besloot ik dit intrigerende onderwerp van naderbij te bekijken.

Foto Duhameeuw in Ieper.

Stap 1: midden augustus verstuur ik een mail naar 350 Vlaamse gemeenten. Bijna allemaal antwoorden ze! Met heuglijk nieuws bovendien: dorpsfotografen bestaan nog, al krijg ik ook vaak te horen dat ik net of enkele jaren te laat ben. Al krijg ik er in zulke gevallen vaak ook een tip bij: vraag daar eens rond, of “in mijn geboortedorp is er nog iemand actief die aan uw definitie beantwoordt”. Mijn definitie van dorpsfotograaf? Iemand die al jarenlang een fotozaak uitbaat en in die hoedanigheid heel wat (generaties) inwoners voor zijn of haar lens kreeg. Het was mijn droom deze fotografen op hun beurt eens in beeld te brengen.

In eerste instantie stelde ik een top 30 en top 60 samen, met professionele fotografen in dorpjes met schilderachtige namen als Dadizele, Bocholt, Koekelare … Daarbij focuste ik vooral op diegenen die al generaties lang actief zijn. Maar al snel dacht ik: misschien moet ik toch ook enkele relatieve nieuwelingen aan het woord laten. Want wie weet is dorpsfotografie helemaal geen melancholisch verhaal, met vergeelde impressies van lang vervlogen hoogdagen. Wie weet zijn er nieuwe niches die maken dat we niet langer van dorpsfotograaf maar van hippe village photographer spreken – van rural tot mural. šŸ˜‰

  • Hoe doen ze het?
  • Wat is de meerwaarde van een winkel?
  • Wat is hun sociale rol in het dorp?
  • Welke momenten zijn in hun geheugen gegrift?
  • Wat zijn de uitdagingen waar ze voor staan?
  • Missen ze het ontwikkelen van vakantiekiekjes?

Kijk en lees mee in de reeks ‘De dorpsfotograaf’.

Geef een reactie