Ik hou niet van de Noordzee. Die grijsbruine blubber, de nietigheid die je tegemoet straalt. Het strand een niemandsland tussen hinterland en verzonken dromen. Die beroerde watermassa die steeds weer naar je toerolt, ook als ze het afdruipt. De richting zit verkeerd denk ik. Dat weifelende, dat oneindige emmeren en schipperen. Ik wil me gerust laten meedrijven op de golven, een onzekere toekomst tegemoet. Me laten opslokken door avontuur. Maar dan moet die stroming ook geen twee richtingen uit. Dat steeds weer terugkruipen, dat eindeloze beuken en rollen en aftasten en flirten met grenzen. Ik wil een zee die niet terugdeinst maar moedig koers zet naar de horizon.