Ik zag zonet het betoverende ‘Gerlach’ van filmmakers Luuk Bouwman en Aliona Van der Horst.
Gerlach is een akkerbouwer wiens wereld wordt ingesloten en ingeperkt door wat we gemeenzaam de vooruitgang noemen: een McDonalds, distributiecentra, een drukke autoweg, een geplande sneltram … Op zijn enkele hectaren die overblijven, blijft hij echter met veel kennis en liefde – en met steun van vrienden en broers – graan, bieten, aardappelen en aardbeien telen en aan de langskomende man/vrouw brengen.
Verwacht geen valse romantiek of een ‘ik tegen de wereld’-verhaal, maar wel een portret van een stevig verankerde boer die zijn grond, zijn vrienden en zijn familie naar waarde schat. Een man die zich langzaam haast – met vaste tred. Een minzaam glimlachende man die het leven proeft in al zijn intensiteit, die ondanks alle obstakels de moed erin houdt en dagelijks geluk vindt in zijn land, zijn werk en zijn contacten.
Het filmische camerawerk en de intelligente montage stuwen de docu naar ongekende, poëtische maar nooit gekunstelde hoogten. Het oog voor detail (de watervogels die neerstrijken na een zondvloed, de terloopse levenswijsheden, de humor in het alledaagse en de relaties tussen mensen) onthult belangrijke hedendaagse thema’s die ons vaak abstract voorkomen (globalisering, klimaatverandering, ruimtegebrek) maar hier heel concreet hun opwachting maken op de drempel van Gerlachs kleine huisje. Gerlach is bovenal een masterclass bewust leven. Geen ode aan wat voorbijgaat, maar een ode aan datgene waar we al te makkelijk aan voorbijgaan. Vriendschap, het samenleven met de natuur en de seizoenen, het waarderen en observeren van dagelijkse veranderingen.
Kijken maar, en wie weet hou je wel halt als je de volgende keer een bordje ‘aardappelen te koop’ ziet staan. Even stilstaan bij de voortschrijdende tijd.
een beetje maguy 
Plaats een reactie