Een boek om gulzig maar ook beheerst van te genieten. De schrijfstijl van Westerman is weergaloos, elke zin voedt je hart en verstand. Wat mijn lezing kleur gaf: hij reist in de zeesporen van Willem Barentsz en die blijkt op Terschelling geboren. Dat was me nu eens helemaal ontgaan tijdens mijn verblijfje daar, maar het verhaal kreeg zo meteen al een extra paar vleugels.
Zeven hoofdstukken, allemaal lezenswaardig. Maar hoofdstuk 1, over de narwal: dat was toch echt wel buiten categorie. Voor wie zich afvraagt hoe een schrijver al die (natuur)historische en andere weetjes kan opdiepen en ze naadloos naar de hedendaagse tijd weet te transplanteren? Dat legt hij als een volleerd verteller zelf uit in zijn nawoord. Aanrader.







Plaats een reactie