Enkele dagen Hoei. Mooie bossen rondom: eik, beuk, naaldbomen. Opmerkelijk: geen enkel spoor van reetjes. Overbejaagd in deze contreien? De eerste maal dat je de drie kerncentrales van Tihange ziet, met de schaapjes op de voorgrond ben je wel degelijk onder de indruk. Een beetje verder, na een klim door het bos parallel aan een van de vele beken uit de streek beland je in het Bois de Bellegrange. Was ik instant verliefd op – nodigt uit tot ronddwalen, rusten. Mede dankzij de vele varens denk ik, maar ook door de mooie afwisseling van de bosbiotopen: nu eens wat opener naaldbos, dan weer die typische mix van beuk, eik en naaldbomen, dan weer een ruigte. Stil, lekker ruikend, uitnodigend. Alleen maar sporen van everzwijnen, maar hier een reetje zien: het zou het sprookjesbos nog net iets meer tot leven brengen.
De schaapjes zorgen voor een pastorale indruk – terwijl tweehonderd meter verder twee kerncentrales dampen. Dansende bomen, altijd leuk het individu te (h)erkennen te midden de massa.Geen damp: de middelste kerncentrale, een tijdje geleden buiten gebruik gesteld.De bossen rondom de Tibetaans-boeddhistische tempel. Ook mooi, maar zag er niet veel. Spaarzame everzwijnsporen, nu en dan een eekhoorn.De glorende dageraad. Dagje waarop ik al van 6 uur onderweg was – picknick maken terwijl de eerste auto’s het asfalt al onveilig maakten, denken: dié moeten vast naar het werk. Bois de Bellegrange. Oranje zandoogje op rode klaver.Een van de massieve beuken die op een heel bijzonder bosplekje een kathedraaleffect sorteerden: een tiental beuken van minstens 200 jaar oud, cirkelvormig opgesteld rondom een grote boomvrije middenbeuk.België. Je waant je toch even in een ander land.
een beetje maguy 
Plaats een reactie