Een onderwerp dicht bij het hart/ dicht bij huis (in het geval van regisseur Philippe Niclaes ook heel letterlijk te nemen), een prachtige beeldvoering (sereen, sober met iets dat me echt opviel: altijd mooi licht, lijkt me een opgave in die meestal donkere winkeltjes), de discipline om te registreren en niet te veel te regisseren/ensceneren, een resem droogkomische toetsen (voorbijgangers, gesprekken, scènes), heerlijk knip- en plakwerk met oude, persoonlijke videofragmenten, een briljante keuze van karakters, en als kers op de taart een verrukkelijke soundtrack van Tuur Florizoone (bekend van L’Amour des Moules), een keurmerk op zich.

Kijk, geniet, lach – momenteel op vrt max: de sublieme ode van Niclaes aan de kleine winkeltjes in onze straten die steeds vaker plaats maken voor supermarkten en eenheidsworst. Zelf ben ik er ook helemaal zot van: de eigenaars van die winkeltjes zijn normaliter de oren en ogen van de buurt en ze bulken van de verhalen. Toegegeven: je kan wel eens beteuterd naar het schrale aanbod charcuterie kijken (en zou die rode wijn niet beter in het donker bewaard worden i.p.v. onder die tl-lamp?), maar het gevoel van gastvrijheid en het gemak er je gemak te vinden en de honger of dorst te lenigen/lessen maakt echt alles goed. Om maar te zwijgen over de inrichting, voor retroliefhebbers een waar genot (reclame voor netkousen boven de sigaretten, kan allemaal). Of de schorten die de winkeliers (m/v) dragen: al helemaal een geluk. Dus laat ons maar eens verderkijken dan de overrijpe banaan (toegegeven, Niclaes brengt die wel in beeld :)), de bestofte fles wijn of de rondslingerende stock. De reportage voert je ook terug naar andere tijden, toen boeren en marchands nog aan de keukentafel zaten. Het was toen niet allemaal beter, maar codewoorden die de draagkracht van onze planeet en meer algemeen ons maatschappelijk weefsel nu welgevallig zijn (kleinschaligheid, lokale productie, mensenmaat, herbruikbare zakjes), waren toen gewoon de norm. Laat het een aansporing zijn voor iedereen: spring eens binnen in dat winkeltje met die volgepropte etalage. Weet dat die mensen dagen van 14 uur draaien – en dat ze blij zijn jou te zien!