Al jaren wandel ik rond in de natuur, vol verwondering en bewondering. Het is een puur, esthetisch en ook zintuiglijk genot – gevuld met beelden, geluiden, sensaties. Ik heb zowat elk eekhoorntje in het Zoniënwoud gefotografeerd, was even vrijwilliger bij de bosarbeiders, genoot van talloze ochtend- en avondschemeringen – bij voorkeur gevuld met silhouetten van roofvogels of reetjes.

Had je me vijf jaar geleden gevraagd om op een mooie dag in een klaslokaal te gaan zitten om vanalles te leren over die natuur? Dan sloeg ik op mijn weg daarnaartoe gegarandeerd een zijpad in om Hobbitgewijs het bos te gaan verkennen. Waarom binnenzitten als je die natuur ook aan den lijve kon ondervinden? Onbewust vreesde ik een beetje dat te veel kennis van natuur ook een vorm van onttovering met zich mee zou brengen … Nu was de tijd wel rijp – en het is sensationeel te beseffen hoeveel meer er nog te ontdekken valt.