Er zijn maar weinig bossen of soorten bossen waar ik niet gelukkig van word. Een opeenhoping troosteloze berken is er één van – ik krijg ademnood in hun plaats. Maar veel talrijker zijn de bossen waar ik wél gelukkig van word. En binnen die bossen heb je dan ook nog eens plekken die alle zintuigen wekken. Nu eens de donkerte van een op het eerste zicht doods naaldbos. Dan weer de combinatie van varens, ondergroei en een inspirerende mix van soorten (en generaties) bomen. Een relatief nieuwe aanplant wekt ook altijd de belangstelling. Of bossen met een mosgroene bodem … ik sla bijna tilt. En binnen die heerlijke bossen zijn er ook strookjes bos … strookjes waarvan je weet: hier gebeurt het. Toegegeven, meestal niet wanneer ik er ben. Maar toch: je voelt het. Het is meestal een combinatie van al het voorgaande – er hangt iets in de lucht, je ziet de beschutting, de maaltijden, de corridors … Je weet gewoon dat dieren hier thuis zijn, dat je als het ware binnenkijkt in hun living. Natuurlijk is die magie betwistbaar – terwijl ik daar sta te genieten, loopt achter mijn rug misschien het hele dierenrijk voorbij. Maar het zijn wel plekken en momenten die me een ongelooflijke boost geven.