Om de zoveel tijd – in dit geval waren het jammer genoeg maanden – fluistert mijn lichaam en geest: natuur! De edelherten rond Weert? Een logistieke uitdaging, geen goedkope verblijven. Het Munsterbos? Te voor de hand liggend. Wortel Kolonie misschien? De nieuwe GR Noorderkempen eens gaan checken? Ook al te vertrouwd. Mijn oog viel op Drongengoed in hartje Vlaanderen, met de belofte van veel groen en wie weet ook damherten en reetjes. Een goedkoop hotelletje deed me overstag gaan.

Drongengoed is ronduit prachtig: een natuurgebied waar weiden, velden, vennen, bossen en heide naadloos in elkaar overvloeien. Nergens monocultuur. De bossen leken me vooral gevuld met eik, beuk, dennen, berken en op een bepaald strookje zelfs sequoia’s (ik word instant vrolijk van die roestbruine, vurige kleur die zo’n plukje bos dan typeert). Ik liep nog maar een uurtje rond in Drongengoedbos en mijn missie was al geslaagd: een reebokje dat fluks uit een reeblock sprong (heerlijk als een dier de menselijke inventiviteit te slim af is). En de volgende 32 uur stopte het gewoon niet. De damhertjes rond het Maldegemveld, in alle soorten, maten en kleuren. De occasionele reebok – eveneens rond het Maldegemveld maar ook in het bos. Een minikonijntje in de berm. Damhertjes in de bossen. Een koppeltje zwarte spechten maar ook een fantastische bonte specht. Een pad in een veld, niet ver van een van die poelen die Natuurpunt er weer aanlegde. Een militair domein waar binnen een aantal jaar weer veel te veel lawaai zal zijn, maar waar nu de damhertjes grazen langs de landingsstrip.

De damhertjes zijn oké. Ze zijn wel lieflijk maar hebben altijd een beetje een dommige blik in de ogen. Het lijken vooral kuddedieren. Beetje schrikachtig, weinig geprononceerde trekken. Goed in het vlees. Reetjes blijven toch mijn grote liefde. Geciseleerd, geprononceerd. Beetje peziger of bonkiger, er zijn wat meer hoeken aan. Adellijke gelaatstrekken hebben ze, hun lichaam een springveer – hun geest meer solitair.

Ga allen daarheen vooraleer dat prachtige natuurdomein op de grens van Knesselare, Maldegem en Ursel gaat mismeesterd worden door militaire aanwezigheid. En wie een goedkoop adresje zoekt: hotel Prélude. Er hangt een motelsfeer. Op de balie staan de drie gekende aapjes: horen, zien en zwijgen.